حکایت همچنان باقیست:)

چشماشم کمی روشنه،شاید یه قدری هم شبیه منه....

وییییییییییییییییییییییییژژژژژژژژ

دوست دارم زندگی رووو ناامید نمیشم دوست دارم زندگییییییروو

وییییییییییییییییییییییییژژژژژژژژ

انفرادی شده سلول به سلول تنم ،خود من درخود من در خود من زندانییییی

وییییییییییییییییییییییییژژژژژژژژ

لالالای لاااااای لالالای لااااااااااای (به متن نرسید سرعت زیاد بود)

وییییییییییییییییییییییییژژژژژژژژ

اینم شرح حالی از گذر ماشین های مردم شهر من از خیابون، در این ساعات...دارم فکر میکنم هرکس یه حالی داره...یکی چشاش روشنه یکمی ام شبیه منه، یکی دوست داره زندگی رووووو، یکی سلول سلول تنش پوکید تو انفرادی،یکی هم که لالالای لااااااای!..منم با چشمانی باز منتظرم گوشیم زنگ بخوره بریم سحری بخوریم:))