برام مثل نوشیدن یه چای، زیر الاچیق تو هوای بارونی شمالِ

خستگیم در رفت بین تموم دغدغه ها،این میتونست بهترین اتفاق باشه

خصوصا اینکه یادت بیاد یه روزی تو کلاس گفته بودی، رز آبی رو دوست داری

کلاس ششمی ها عشق منن.

مزه لواشکای سمانه هم شیرینِ وقتی میدونه لواشک دوست داری و میاد پشت در دفتر و صدات میزنه تا لواشکایی که میخره رو باهات تقسیم کنه ووو...

این روزها و این لحظه هاست که با خودم میگم؛

خدایا بابت این حالِ خوب،ممنون:)