کــاش دیر نشـــه...

کاش این گذر زمان خیلی دیرنباشه.

با گذر زمان میفهمیم،اونی کهلایق عاشقی ِ، اونی که میشه مطمئن بهش تکیه کرد،یه فرقایی با بقیه داره،مثلا آدمارو از سر نیاز دوستشون نداره،مثلا بلده خدارو بفهمه و خیلی ازاین مثلاهای قشنگدیگه.
چرا؟ چون میفهمیم آرامش کنار این آدما بیشتره.مگه نه اینکههمه واسه رسیدن به آرامش تلاش می کنیم؟خب پس آدمهای باهوش میفهمن یعنی باید بفهمنآرامش چه شکلی ِ.

گاهی آدما به خاطر خودشون عاشقت میشن،گاهی تو از اینکهعاشقتن،عاشقشون میشی.اینا عشق نیست،اینا خودخواهیِ.هیچکس کنار یه آدم خودخواهخوشبخت نیست.اینو یه روزی هممون میفهمیم، همینکه حسای این مدلی تا وقتی هست کهشخصی به نام خودت پرستش بشه،یا تا زمانی هست که خودت احساس نیاز داری بهش ووابستشی.اما اگه کسی بی هیچ نیاز و وابستگی (دوست داشتنت از سر احتیاج که دلیلشهرچیزی میتونه باشه،کمبودهای عاطفی و اقتصادی و....)بی هیچ خودخواهی (دوست داشتنتبه این خاطر که تو عاشقشی ) تورو خواست،این حسِ متفاوت اسمش عشقِ.

عشق واقعی نشونه داره،عشق نه از سر نیازِ، نه از سرخودخواهی.عشق دلیلش خود عشقِ،عشق دلیلش وجود خودتِ،عشق یعنی ممنون کسی باشی کهخالقِ معشوقه تِ،کسی که به خاطر داشتنت عاشق خالقت نشه یعنی هنوز معنی عشق رونفهمیده.وکسی که عاشق خالقت نشه هیچوقت عاشقی رو بلد نمیشه.پس هی از شکست عشقی نگیم،وقتی عشقی نیست هیچ پیوندی صورت نمیگیره که شکست بخوره.

شاید دلیل نوشتن این پست،فیلمکوتاهی بود که الان دیدم.فیلم کوتاه(همین یک ساعت پیش) با بازی نگار جواهریان وشهاب حسینی.خواستم احساسمو بعد از دیدن این فیلم کوتاه برای خودم ثبت کنم.اینکه معصومه کاش دیر نشه فهمیدن بعضی حقایق.